Dahil sa bagyong “Ondoy” at “Pepeng,” tampok ngayon ang mga mahihirap nating kababayan. Pero paano nga ba natin tinitingnan ang mga maralita, partikular ang mga maralitang lungsod? Natatangay ba tayo ng dominanteng pagtingin sa kanila? Wala silang bibig kaya kailangang iba ang magsalita para sa kanila? Kailangang magsuot ng maskara para makita natin? (Galing ang painting ni Emmanuel Garibay rito, at ang mga larawan sa baba sa nohaycomolodeuno. Maraming salamat!)