Sana hindi ito lumipas katulad ng karaniwang balita. Mahalagang pangyayari ang pag-atake ng gobyernong Israeli sa “Marvi Marmara,” barkong naglalaman ng mga di-armadong delegado mula iba’t ibang bansa at ng mga tulong sa mga mamamayan ng Gaza, kasama ang mahahalagang kagamitang medikal. Ayon sa balita, siyam na katao ang napatay, at nahadlangan ang pagdaong ng kinakailangang tulong.
Simula kasi Hunyo 2007, binlokeyo ng gobyernong Israeli ang Gaza, komunidad ng mga Palestino. Maraming bagay ang ipinagbawal nitong maipasok sa lugar, na nagdudulot ng “humanitarian crisis,” sabi ng Amnesty International. Kulang ang kuryente, tubig, pagkain at kagamitang medikal para sa halos dalawang milyong Gazan. Kahit bumbilya ng ilaw, libro, damit at kung anu-ano pang mahalagang gamit, bawal ipasok. Matinding kahirapan ang dulot nito ngayon sa mga mamamayang Palestino. Inilunsad ang Freedom Flotilla para ibsan, kahit paano, ang kahirapan.
Bakit ba kasi may blokeyo? Ang dahilan ng Israel, para hadlangan ang mga “atakeng terorista” na inilulunsad sa Gaza, tampok iyung gumagamit ng mga rocket, at mang-presyur para palayain ang isang sundalong Israeli na binihag ng mga “terorista.” Pero buong populasyon ng Gaza, kasama ang mga sibilyan, ang pinaparusahan. Marami ang nagsasabing ang tunay na layunin ng blokeyo ay ang igupo ang suporta ng mga Gazan sa kanilang gobyernong Hamas, na lumalaban para magkaroon ng sariling Estado ang mga Palestino. Ang US, kailangang idagdag, ay todo-suporta sa hakbangin.
Tulad ng mga mamamayang Vietnamese noong dekada ’60 at ’70 ang mga mamamayang Palestino ngayon, kahit hindi sosyalista ang Hamas – lumalaban sa pambubusabos, lumalaban at patuloy na binubusabos. Kung paanong ang masaker sa Hacienda Luisita noong 2004 na pumatay sa pitong katao ay larawan ng pyudal na pagsasamantala sa bansa, larawan ang pag-atake sa Marvi Marmara ng kalupitan ng gobyerno ng Israel at imperyalismong US sa sambayanang Palestino.
Ipamalita natin, huwag nating kalimutan ang kalupitang ito.
08 Hunyo 2010
Gawa ang mga larawan sa itaas ni Latuff, progresibong kartunista. Kwento ni Naomi Klein: isang nagprotesta sa West Bank, binulag ng gobyernong Israeli. Maiksing patotoo sa terorismong ginawa ng gobyernong Israeli sa Marvi Marmara. Talumpati ni Ina Silverio na hindi niya binasa sa paglulunsad ng aklat tungkol sa buhay Ka Bel.
Hindi gusto ni Ellen Tordesillas ang plano ng rehimeng Aquino na kuhaning opisyal ng gobyerno sina Ogie Alcasid at Dingdong Dantes. Hindi pala ang kampanyang Noy-Bi ang nagpanalo kay Mayor Jojo Binay, kundi ang mga tagasuporta ng ibang presidentiables; nakakaawa ang paglalarawan diyan kay Mar Roxas. Pagmumuni ni Luis V. Teodoro sa bagong embahador ng US sa bansa at ugnayan nito kay Presidente Noy.
Matinding debate tungkol sa pag-unawa sa mga huling pangyayari sa Thailand. Aktibo ang bagong blog ni Mykel Andrada. May tanong si Karen tungkol sa komitment. Basahin ang malupet na pag-atake ni Terry Eagleton kay Christopher Hitchens, dating maka-Kaliwa na ngayo’y bulok na ang pulitika. Pagsasalsal daw ang pananabotahe ng mga manggagawa ng kasalukuyan? Hinggil sa pagkolonya ng pamilihan sa mga intelektwal: ano kaya ang larawan nito sa Pilipinas?
