Dahil Titatita ng Bansa si Gloria

Noong Agosto 13, 2007, lumabas sa Philippine Daily Inquirer ang isang di-karaniwan at bukodtanging patalastas. Pinamagatang “Titatita: Bugaw (Pimp) What Philippine Public School Textbooks are Teaching Filipino Public School Students,” isang Antonio Calipjo Go na nagpapakilalang academic supervisor ng Marian School of Quezon City ang nagsulat. Sa patalastas, itinala ni G. Calipjo Go, gaya ng isinasaad ng titulo, ang mga pagkakamali sa mga konsepto, mga datos at paggamit ng wikang Filipino na laman ng mga teksbuk ng pampublikong mga paaralan sa bansa ngayon.

Sa introduksiyon niya, ikinuwento ni G. Calipjo Go ang sirkumstansiya ng paglalabas niya ng nasabing listahan. Una pala niya itong iniharap sa isang imbestigasyon ng Senado. Pagkatapos, sumulat sa kanya ang isang opisyal ng Department of Education para hilinging iprisinta niya sa departamento ang nasabing listahan dahil, diumano, hindi nakita ng mga “reviewer” nito ang mga pagkakamaling tinukoy niya. Ayon kay G. Calipjo Go, hiniling niya sa DepEd na magbuo ng lupon ng tatlong taong “obhetibo” at “indipendiyente” na kanyang paghahapagan ng listahan at siya na ring hahatol kung tama o mali ang pagtingin niya. Hindi na siya sinagot ng DepEd.

Sa halip, lumabas ang isang artikulong nag-uulat na pinabalik-aralan ng DepEd ang mga teksbuk na sinuri ni G. Calipjo Go at lumalabas na ang “porsiyento ng kawastuhan” ng mga ito ay mula 90% hanggang 99.48%. May aklat na binigyan ng 90% hanggang 94% kahit natuklasan ng DepEd mismo na mayroon itong “siyam na konseptuwal, 20 pandatos, at 47 pangwikang mga pagkakamali”. Pagkatapos, inianunsiyo ng DepEd na maglalabas ito ng dokumentong nagwawasto sa mga pagkakamaling natukoy nito sa mga teksbuk. Nakatanggap mismo si G. Calipjo Go ng kopya at, aniya, kakaunti lamang ang mga pagkakamaling natukoy ng DepEd.

Ganito ba dapat tratuhin ang isang taong nagmamalasakit sa kawastuhan ng nilalaman ng mga teksbuk na ipinapabasa at ipinapaaral ng gobyerno sa mga batang estudyante ng pampublikong mga paaralan? Agad na kontrahin ang sinasabi niya, minsan siyang utusan o pakiusapan na ilahad ang kanyang natuklasan, at kung hindi siya susunod ay magtodo-arangkada sa pagpapakitang mali siya at pagtatakip sa usaping binuksan niya? Tama ang pasaring ni G. Calipjo Go: Gusto ng mga opisyal ng DepEd na sarhan ang usapin sa pamamagitan ng lakas at kapangyarihan, hindi ng pag-uusap, paliwanagan at katwiran. Mal-edukado ang mga opisyal na ito.

Kung ang paglalantad (exposé) na ginawa ng isang tao laban sa gobyerno ay hinggil halimbawa sa pagnanakaw sa kabang-bayan, pandaraya sa pambansang halalan, o pag-uutos ng pampulitikang pamamaslang, dapat ay makinig pa rin ang gobyerno sa pamamagitan ng pagsisiyasat at pagpapaandar ng angkop na mga proseso. Sa kaso pa kaya ng paglalantad ng mga pagkakamali sa mga teksbuk ng pampublikong mga paaralan? Mas madali at makabuluhan ba para sa DepEd na magpatawag ng mga guro at supervisor ng mga eskuwelahan para pag-aralan ang mga teksbuk, gaya ng sinasabi nito, kaysa buuin ang lupon ng tatlong tao na hinihiling ni G. Calipjo Go?

O, dahil si Senador Panfilo Lacson ang nangumbida sa kanyang magsalita sa Senado, itinuturing na rin ba si G. Calipjo Go ng mga opisyal ng DepEd na bahagi ng “pakanang destabilisasyon” na laging ibinibintang ng administrasyon sa mga tumutuligsa at tumututol? “Hindi” man ang sagot nila, walang ipinagkaiba ang ginawa nila sa mga taktikang ginagamit ng administrasyon laban sa mga kritiko nito. Mas makulay siguro ang sumunod na mga pangyayari kung may nakaisip na desperado at problemado lang sa pera si G. Calipjo Go: Iimbitahan siyang magtrabaho sa gobyerno, kaopisina ni Michaelangelo Zuce, paboritong inaanak ni Virgilio Garcillano.

Kunsabagay, hindi naman talaga mahalaga ang mga sinasabi ni G. Calipjo Go – maging ang mga teksbuk, mga batang estudyante at kanilang edukasyon. Ang mahalaga ay ang kurakot sa produksiyon ng mga teksbuk. Kung baha-bahagi ng produksiyon ng mga ito ang pinondohan ng World Bank, mga anakpawis na magulang ng mga estudyante ng pampublikong mga paaralan ang magbabayad. Tutal, bayan naman tayo ng mga taong ang pinakamataas na puwedeng pangarapin ng marami ay magtrabaho sa call center o magpaalila sa ibang bansa. Malaking isyu pa ba kung maniwala tayong si Ferdinand Magellan ang nakadiskubre sa Pilipinas?

Tawag-pansin ang titulo ng patalastas ni G. Calipjo Go. Natuklasan niya ang paggamit sa salitang ito (“titatita”) bilang halimbawa sa isang pang-elementaryang teksbuk para sa pag-aaral ng Filipino. Labag man sa moralidad ng panggitnang uri ang paglalagay nito sa mga teksbuk, bahagi na ang reyalidad nito ng pang-araw-araw na buhay ng marami. Marahil, sa kamay ng maingat na guro, makabuluhan ang “titatita” o “bugaw”. Kongkretong paglalarawan ito ng ugnayan ng sambayanang Pilipino, ng rehimeng Arroyo at ng dayuhang mga kapangyarihan, tampok ang US. Gugustuhin pa ba ng titatitang makabasa ng mahusay na libro ang ibinubugaw niya?

Narito ang ilang pagkakamaling tinukoy ni G. Calipjo Go na hindi pa rin naiwasto ng DepEd sa kabila ng pag-aaral ng mga ekspertong kinuha nito. Paborito kong mga pagkakamali ang mga ito, dahil maraming sinasabi hinggil sa kalagayan ng edukasyon ng bansa, at ng bansa mismo. At bago ako maakusahang bahagi ng “pakanang destabilisasyon,” gusto kong sabihing hindi kailangan ng talino ng isang Einstein o Rizal para makita at masabing may pagkakamali nga sa mga sumusunod:

(1) Mag-interbyu ng maliliit na negosyante. Alamin kung kani-kanino sila nangungutang.

(2) Magsaliksik sa aklatan o kapanayamin ang isang doctor tungkol sa iba’t ibang paraan ng pagpaplano ng pamilya (methods of family planning). Ilarawan o ipaliwanag ang dalawa sa mga paraang ito.

(3) Magdala ng manika o karton na ginupit na anyong tao. Bihisan ito ng ginupit na papel, pira-pirasong tela, dahon at balat upang mag-anyong Negrito ito.

(4) Magpasama sa iyong magulang sa barangay. Itanong kung ano ang mga proyektong pangkabuhayan at pangkalusugan. Ipamalita ito sa mga kabarangay.

(5) Magmasid sa mga anyong lupa at anyong tubig sa inyong lugar. Tingnan kung may matutuklasan dito na mga labi at gamit ng sinaunang Pilipino.

(6) Isadula: Pagpupulong ng Kongreso ng Malolos sa Simbahan ng Barasoain.

(7) Ginamit ng mga sinaunang tao ang mga baka, kambing at baboy sa pagsasaka at paghakot ng mga kasangkapan at ani.

(8) Isa sa mga pangkat-etniko sa Zamboanga ang Kalibugan.

(9) Miyerkules ng Abo (Ash Wednesday). Palaro ng Asyano (Asian Games). Piping Palabas (Pantomina). Taing-kabag (Guano).

(10) Sinasagisag ng bangus ang tapat na pakikitungo ng mga Pilipino.

(11) Si de Leon ang may likha ng awit na “Ang Gatas ng Itlog”.

(12) Isang mapunong kagubatan.

(13) Mabait na bata si Alma. Ang kanyang palayaw ay Maggie.

(14) Paano mapahahalagahan ang mga yamang likas (natural resources) sa Barangay Malinao, Pasig City?

(15) Isa sa mahalagang ambag ni Marcos ang pagtaguyod niya ng tunay na nasyonalismo.

17 Agosto 2007

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: