Dalawang Taon nang Nawawala

Ngayong araw, dalawang taon nang nawawala sina Karen Empeño at Sherlyn Cadapan, mga aktibistang estudyante ng Unibersidad ng Pilipinas na nag-volunteer sa isang organisasyon ng mga magsasaka sa Bulacan at dinukot noong 2006 sa Hagonoy.

Para sa ating nagagawa ang mga gusto at kailangang gawin, napakabilis lang ng dalawang taon. Pero para siguro sa kanilang dalawa, napakabagal ng pagtakbo nito. Ang nakakalungkot, posibleng wala na silang malay ngayon sa pag-andar ng oras o panahon.

Dumalo ako kahapon sa “Kalayaan!” – porum ng mga organisasyon at alyansa para kina Karen at Sherlyn. Linawin natin: Hindi ito parangal, kundi pagpapatuloy ng pagkondena sa pagdukot sa dalawa ng militar, at ng pananawagang palayain na sila. Bukod sa mga tagapagsalita ng mga organisasyon at alyansa, naroon ang mga kasama, kaibigan at kaanak ng dalawa – tampok sina Nanay Concepcion at Erlinda.

Sa porum, tumimo sa akin ang magkakaibang pananaw – ng gobyerno sa isang banda at ng mga kasama, kaibigan at kaanak nina Karen at Sherlyn sa kabila – sa kung bakit ginawa ng dalawa ang ginawa nila: Tinalikuran ang relatibong komportableng pamumuhay para sumama sa buhay at paglaban ng mga magsasaka, tinahak ang landas na hindi sinusuong ng maraming katulad nilang nakatuntong sa kolehiyo.

Lumilitaw, sa sinabi ng mga nakakilala kina Karen at Sherlyn, na pareho silang mapagmahal sa kapwa – iyung nakikita at hindi nila nakikita sa araw-araw. Mapagkalinga sila sa mga nakatrabaho at mapagmalasakit sa mga mahihirap. Pareho rin silang matapat at matalas magsabi ng saloobin. “Nanenermon” si Karen kapag hindi maayos ang mga bagay; “naniningil” si Sherlyn kapag hindi nagagawa ang mga dapat.

Hindi man sinabi ng mga nakakilala sa dalawa, naniniwala akong mahalaga ang mga katangiang ito kung bakit naging aktibista – maalab na aktibista – ang dalawa. Hindi sapat, pero mainam na panimula sa pag-unawa sa lipunan at pagsisikap na mag-ambag na baguhin ito. Ginawa nila ang lohikal na kongklusyon ng kabutihan ng loob nila. Aral ito sa pagpapalaki ng anak – na sana’y mapulot ng marami.

(Galing ang painting ni Jasper Johns sa globalgallery.com.)

Sa kabilang banda, sa presentasyon nina Antonio Tinio, tagapangulo ng Alliance of Concerned Teachers, at Ruth Cervantes, public information officer ng Karapatan, makikita ang pag-unawa ng gobyerno kung bakit nagkaroon ng Karen, Sherlyn at di na rin mabilang na katulad nila. Tila mga “prenteng organisasyon,” “mapanlinlang na propaganda,” at “tusong pagrerekrut” ang paliwanag ng gobyerno.

Kaya naman ang tugon ng gobyerno: Takutin ang publiko, ang mga hindi aktibista, na huwag sumali at magpadala. Kaalinsabay nito, dahasin – ligaligin, patayin, dukutin – ang mga aktibista. Ang miyembro ng publiko na noong una’y pinag-iingat at iniingatan pa nga raw, kapag naging aktibista, makakalasap ng dahas. Lumilitaw ang larawan ng isang gobyernong nanggigiyera sa mismong mga mamamayan nito.

Hindi tumutugma ang paliwanag na lumilitaw sa mga sinabi ng mga kaibigan at kaanak nina Karen at Sherlyn sa paliwanag ng gobyerno. Patunay ito ng hindi pagkakaunawaan, ng batayang pagkakaiba, at ng pagpapatuloy ng salungatan.

Ang gusto ng gobyerno: Manatili ang mga tao sa kani-kanilang lugar, makiisa sa balangkas ng pag-unlad na matagal nang ipinapangako, sumunod sa mga programa’t patakarang lalo pa ngang nagpapasahol sa lagay ng karaniwang tao.

Ang gusto nina Karen, Sherlyn, at ng mga katulad nila: Tunay na pagbabago at pag-unlad na nakakamit sa aktuwal na pagkilos ng mga tao, at pagluluklok ng mga programa’t patakarang direktang papakinabangan ng karaniwang tao.

Dalawang taon matapos dukutin sina Karen at Sherlyn, nagbabanta ng panibagong bugso ng pampulitikang pamamaslang at pagdukot ang gobyerno. Dalawang taon matapos silang mawala, patuloy na lumalaban ang mga kasama, kaibigan at kaanak nila – nagpaparangal sa kabutihan nila at namamanatang itutuloy ang laban nila.

Labanan ito ng mahina at malakas – sa ngayon. Pero hindi maiiwasang tingnan ito na labanan, higit sa lahat, ng mabuti at masama.

26 Hunyo 2008

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Trackbacks

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: