Mahirap Lang Sila, Hindi Tanga*

Tuwing mapapag-usapan ang Communist Party of the Philippines at New People’s Army, tulad ngayong ika-40 anibersaryo ng nauna, tumatampok sa midyang mainstream, kahit sa mga umaastang “liberal,” si Jose Maria Sison.

Heto ang mga datos na inamin na ni Sison at di makukwestyon: Naging tagapangulo siya ng CPP noong itatag ito (1968) hanggang noong nadakip siya ng diktadurang Marcos (1977). Noong nagpasya ang CPP nitong dekada 90 na iwasto ang malalaking pagkakamaling nagawa ng “Kilusan” noong dekada 80, naging mahalaga ang papel niya. Punong pampulitikang konsultant siya ngayon ng National Democratic Front sa negosasyong pangkapayapaan sa gobyerno – paboritong hingan ng pagsusuri at mungkahi ng iba’t ibang progresibong grupo.

Pero mula rito, lumulundag ang midyang mainstream: Pinapalabas na siya pa rin ang tagapangulo ng Partido (na naglalagay ng buhay niya sa panganib), na para bang kanya ang CPP at ang rebolusyong isinusulong nito, at “nagpapasarap lang” siya sa The Netherlands (nakikipag-party lang sa kung kani-kanino).

ron-mueck-5

ron-mueck-3

Sa paglundag na ito nakabatay ang propaganda ng US, gobyerno at mga uring naghahari laban kay Sison at sa rebolusyunaryong kilusan – propagandang nilagom ng isang mainit-init pang komento sa isang blog: “Kaya nag-iinuman at nagpa-party sila habang namamatay para sa kanila ang mga kasama nila sa kabundukan? Tsk, tsk. Kailan ba talaga magigising ang mga komunistang ito?” (Isinulat ito ng isang blogger na mahilig bumanat kay Sison sa sariling blog at sa blog ng iba, sa blog ng isang blogger na may ganyan ding pampalipas-oras.)

Sa isang panayam [noong 1994, kasama sa libro niyang Interventions, 1998], sinabi ni Edel E. Garcellano, sa estilo niya ng pang-aasar: “Tinatanong mo ako kung Marxista ako? Hindi. Nabubuhay ako nang katulad ng isang taong mahirap pero hindi ibig sabihin ay Marxista na ako. Mayroong mga estupidong magsasabing maraming Marxista ang may kotse. Syempre, non-sequitur iyan. May sinasabing katulad na ideya si Felimon Lagman. Bakit si Sison nasa [The] Netherlands?”

Oo nga naman. Sa pahayag na ito, itinuturo ni Garcellano kung paanong itinuturing at ginagamit ang pagtahan ni Sison sa ibang bansa bilang sapat-sapat nang batayan para maliitin at pagmukhaing peke ang komitment ni Sison sa rebolusyon – at ang rebolusyon mismo, dahil pinapamunuan niya ito diumano. Madalas, ginagamit ang pagkakamaling ito sa lohika para hadlangan ang higit pang pag-iisip: Hindi na babasahin si Sison, hindi na uunawain ang rebolusyon. Na para bang hindi nananatiling matalas ang mga ambag niya sa pakikibaka.

ron-mueck-1

ron-mueck-9

Kakatwa ang paggamit ng ganitong “di-argumento (non-argument).” Hindi naman pupurihin ng mga nagsasabi nito si Mao Zedong, halimbawa, dahil nasa Long March siya at bihirang umalis sa Tsina. Ibig sabihin, hindi lang naman ang pagtahan sa ibang bansa ni Sison ang isyu nila laban sa kanya at sa Kilusan. Pero bakit paulit-ulit nilang sinasabi ito, bukod sa wala na silang ibang masabi?

Lalong mali ang palabasing namamatay ang mga rebolusyunaryo sa bansa para kay Sison. Kailan kaya maiintindihan ng mga komentarista na hindi tungkol kay Sison ang rebolusyon? Na tungkol ito sa mga taong minsa’y ipinagdurugo rin ng puso nila? Tungkol ito sa masang Pilipino – sa lubos-busabos na nakaraan at kasalukuyan nila, sa pagbabagong gusto nila at karapat-dapat sa kanila, at sa limitadong mga opsyon nila para makamit ang pagbabago batay sa mga aral ng kasaysayan. Tungkol ito kay Juan at Maria dela Cruz, hindi kay Jose Maria Sison.

Kahit sa hanay ng mga umalis sa Kilusan, marami ang nagsasabing sa organisasyon nila nakilala ang pinakamahusay, magiting at di-makasariling mga taong nakilala nila. Ito ba ang mga taong gugustuhing mamatay para kay Sison?

ron-mueck-8

ron-mueck-22

Kaya nga, sa tingin ko, may pagbalewala – pagmamataas, pagmamaliit, di-pagpansin – sa masa, kung hindi man sa kapwa sa pangkalahatan, na kaakibat ang ganyang mga pahayag. Iniisip ng mga nagsasabi nito na hindi masapul ng masa at ng marami ang “simpleng” puntong ito. O kaya iniisip nilang madaling yakapin ng masa at ng marami ang palsong pangangatwirang ito. Kaya nga kahit mali sa lohika, walang awat at buong giliw nilang inuulit-ulit-ulit ito.

Bukod pa diyan ang malinaw na kontra-masang pag-unawa nila sa masa. At hindi ba’t sentral sa ideolohiya at praktika ng pasismo ng neo-kolonyal na Estado ang pagbalewala sa masa? Tanga at mangmang kaya nauuto ng mga komunista. Mura ang buhay at maikli ang alaala kaya ayos lang maging damay-pinsala (collateral damage) sa mga operasyong militar. Makakaraos naman at tanggap naman ang lagay sa buhay – gumon pa nga sa mga bisyo at katamaran! – kaya sakto na lang sa kanila na patuloy na umiral ang kasalukuyang sistema.

Para sa mga komentaristang ito, hindi buhay na pwersa ang masa. Kaya nga nasasabi nilang pareho lang ang Kaliwa at ang rehimeng Arroyo at “nasa gitna” daw sila. Hindi tampok sa isip nila na sa buong kasaysayan ng Pilipinas, sa tuwing nagpapakita ng lakas ang masa sa pagkilos, kasama nito ang Kaliwa.

31 Disyembre 2008

ron-mueck-7

ron-mueck-4

*Halaw sa isang diyalogo sa Goin’ Bulilit.

Kondenahin ang terorismo ng Israel sa Gaza, Palestina! Kondenahin ang pagsuporta ng gobyernong US sa terorismo ng Israel! (Tandaang pati si Obama, matatag sa pagpapahayag ng suporta sa Israel kahit noong tumatakbo pa lang.)

Namatay nitong nakaraang linggo si Eartha Kitt, mahusay na Amerikanang aktres na kritiko ng gera ng US sa Vietnam, at si Harold Pinter, mahusay na Ingles na alagad ng teatro na kritiko ng mga gerang agresyon ng US.

Inilagay ni Jose F. Lacaba, makatang Pinoy, ang salin niya sa isa, dalawang napakagandang tula ni Bertolt Brecht, Marxistang Aleman.

Kasulatan ko ngayon si Karl Friedrich M. Castro. Nagpapagawa ako ng bagong header. Gusto ko kasi ng bago para sa bagong taon, at sa una’t kalahating taon ng blog na ito. Gusto ko pa rin ang unang header, na ginawa ni Chrysalin Ann “Tarik” Garcia. Kaya lang, magandang maiba naman. Hehe.

Manigong bagong taon sa lahat! Ang New Year’s Resolution ko para sa blog na ito? Paikliin ang mga entri. Asa pa! Hehe. Inaasam ko, at sana kayo rin, na ibayong lalakas sa susunod na taon, at sa mga susunod pa, ang pakikibaka ng sambayanan – sa Pilipinas at sa buong mundo – para sa pagbabago.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Comments

  • Contras  On December 31, 2008 at 2:01 am

    Hi! Maraming nangyari sa 1968. 40 taon na. Meron ka bang alam na mga sulatin ngayong ika-40 taon ng 1968 (of which today is the last day, huhu) tungkol sa o reflecting on 1968?

  • Eric  On December 31, 2008 at 2:38 am

    In defense kay Prof. Joma Sison, the things said about him from the other camp is…. utter b*lls#it.

    Manigong bagong taon sa lahat!

  • kapirasongkritika  On December 31, 2008 at 3:42 am

    @ Contras: Naku! Alam mo bang napag-isipan kong mag-1968 mode bago magsara ang taon sa pamamagitan ng pagrerebyu sa libro ni Tariq Ali na Streetfighting Years? Actually, early part of the year pa lang napag-iisipan ko na. Hehe. Next year na lang, ha.

    Key participant si Tariq Ali dun. May naisulat siya, tingnan mo sa links ko sa arkibo ng mga sulatin niya. Maganda rin ang hagod ni Aijaz Ahmad sa kasaysayan ng nakaraang siglo. May pagbanggit sa 1968 doon. I-Google mo, “Whose Century, Whose Millenium” ang title. Sabi ni Ahmad, iba ang karanasan ng 1968 sa US (pag-atake ng Estado) at sa Europa (huling hirit ng paglakas).

    @ Eric: Simple pero natumbok mo!

  • guiller  On January 1, 2009 at 4:22 pm

    tama si krguda ng sinabi niyang kung minsan nga ay tearjerker ang mga sulatin ni ts marasigan. marami pa rin akong nais maunawaan, at sa tulong ng blog mo, mas madali ko silang nananamnam. happy new year, teo.

    p.s. minsna na rin akong ginawan ng banner ni karl. ang classic ng bago mong look. pero mali ang spelling mo ng second name niya. ahahahha.🙂

  • kapirasongkritika  On January 1, 2009 at 4:57 pm

    Hoy, Guiller! Oras pa ba ito ng pagkokomento ng isang disenteng blogger? Gabi na, ah! Hehe. Nagkataong nakiki-Internet ako ngayon, kaya mabilis makasagot.

    Naku, talaga? Natutuwa nga ako. Minsan, kapag napapagawi — napapagawi! — sa mga rali, may lumalapit at sinasabing naiyak daw sila sa kung anong entri. Hehe.

    Sabi ko naman: Your tear is good, by I need comment. Hehe. Kasi may mga isinusulat talaga akong naiiyak ako habang ginagawa, tapos wala naman naaantig. Hehe.

    Talaga? Wrong spelling ako? Paano ba? Basahin mo iyung komento ni Sarah sa entri tungkol sa kanya, bida ka doon. Hehe.

  • ilangq  On January 2, 2009 at 12:58 am

    I love this. Kasi nainis talaga ako sa lumabas sa PDI na artikulo hinggil sa 40th ng CPP. Pinatampok na naman ang kontra-Kaliwang linyang pag-iisip na iyong nabanggit sa paraang napaka-biased–parang hindi isang journalistic piece kundi propaganda ng militar. Kung may oras (haha, asa pa), iba-blog ko rin ito. Maligayang taon sa’yo TSM!:-)

  • kapirasongkritika  On January 2, 2009 at 1:50 am

    @ Ilangq: Wow! Salamat sa pagdaan! At wow! Nangangako kang mag-blog! Hehe. Marami ngang nainis. Direktang sipi sa press release ng militar, wala man lang sa Kaliwa. Lumalabas na reaksyunaryo iyung si Fernando del Mundo na iyun. Dapat hindi siya ang humawak ng istorya.

    Lalo nating nararamdaman ang pangangailangan ng isang midya na matapat, mapanuri at makabayan na umaabot sa masa, ano?😉

    May mga naisulat si Edel E. Garcellano na parang tumutugon sa propagandang lumabas sa Inquirer:

    http://theworksofedelgarcellano.wordpress.com/2008/12/31/tempus-fugit/

    True! Maligayang taon sa ating lahat! Iyung maligaya naman, please! Hehe.

  • karl  On January 2, 2009 at 5:26 am

    karl fredrick m. castro ako!😛

  • mercy  On January 3, 2009 at 5:10 pm

    teo, una sa lahat, maligayang 2009 sa iyo.

    malinis tingnan ang blog mo ngayon. dati pa naman, pero mas gusto ko ang header mo ngayon. lumiit man ang imahe ng salamin pero t’yak akong hindi mababawasan ang pagiging mapanuri ng iyong mga entri.

    sa madalas, dinadalaw ko ang blog mo kapag may gusto akong maintindihang paksang nakasulat sa simpleng pamamaraan, kongkreto ang mga paliwanag o sa madaling salita kaya kong magets agad.

    sana makapagsulat ka agad ng maikli pero malamang entri sa nagaganap ngayong pambobomba ng israel sa gaza.

    sa entri mo na naman sa itaas, nakakagigil talaga ang mga artikulo sa inquirer noong isang linggo. kababasa ko lang kanina, sa inquirer ulit, ng isang artikel tungkol sa revamp sa central leadership ng CPP. At ganun na naman ang kanilang tono na tinatanggal na si joma sa central leadership ng party dahil sa magarbong buhay niya sa utrecht.

    nailahad mo na ang mahahalagang puntos sa entri mo.

    basta ako, kahit ano pang sabihin nila at kung anu-ano pang ndfp christmas party invitation ang ipost nila o kahit ano pang party pictures ni joma ang pagpiyestahan nila, SISONITE pa rin ako. Long live JMS!

  • Len  On January 4, 2009 at 4:20 am

    Hi, Teo!

    As usual, matalas ka pa rin. Maganda ang bago mong header. Hehe.

    Panata na ng Inquirer at ng iba pang nasa mainstream ang maglabas ng artikulong kontra-Kaliwa tuwing sasapit ang anibersaryo ng CPP. Sa esensya naman ay reaksyunaryo ang katangian ng burgis na mass media, tagapamandila ng ideological offensives ng naghaharing uri. Although sa panahon ng krisis at maigting na political upheaval, ‘pumapanig’ ang midya sa mamamayan.

    Hindi ito pagmamaliit sa mga mamamahayag na may good intentions. Pasintabi sa kanila. Ito ay pagkilala sa kung-anong-uri-ang-may-kontrol sa mainstream media. Ang pagtanggap sa buladas ng gobyerno at militar bilang katotohanan ay bahagi ng oryentasyon ng midyang nyutral kuno.

    Tama ka. Lalong kailangan ng pagkakaroon ng alternatibong midya na mababasa ng masa at kahit ng panggitnang uri, lalo na ng mga intelektwal. At lalong higit na kailangang magmulat sa hanay ng media practitioners. Hehe.

    Tuloy lang, progressive blogger! Happy new year!

  • kapirasongkritika  On January 7, 2009 at 11:38 am

    Sorry sa lahat sa late na komento. Hehe. Medyo busy. Dapat nga new entry na ngayon, pero comments pa lang. Hehe.

    @ Karl Fredrick: Sorry sa pag-massacre sa pangalan mo. Marami nang nagkakagusto sa header. Salamat talaga nang marami!

    @ Mercy: Salamat sa pagdaan at pagkokomento! Nakakataba naman ng puso. Hehe. Salamat sa papuri. Akala ko, ibang blog ang ganoon, hindi ang akin. Hehe. Gusto ko nga ring makapagsulat ng tungkol sa pagbomba sa Gaza, nagbabasa-basa na ako ngayon, pero medyo busy. I’ll do my best… Hehe. Hindi ko nabasa iyung bago tungkol kay Joma sa Inquirer. Pwede pa-post ng link? Hehe.

    Maraming dahilan para sumang-ayon sa sinabi mo, pero talagang grabe ang demonization kay Joma kaya kahit ang pagiging intelektwal niyang may malaking ambag sa lipunang Pilipino ay hindi makilala ng marami. Long live! Hehe.

    @ Len: Salamat din sa iyo, fellow progressive blogger! Hehe. Agree ako sa lahat ng sinabi mo — at pinakamalinaw nilang inilalabas ang kulay nila sa mga usaping kaugnay ng CPP at ni Joma.

    May gusto nga akong idugtong sa entri na ito, pero mukhang mahihirapan na. Next time na lang. Hehe.

  • san_miguel  On January 7, 2009 at 6:07 pm

    yung article nga sa PDI re: mga bagong dagdag na pangalan sa wall of remembrance, “armed unit” lang yung nakalagay.

    naisip ko lang, pano kung halimbawang mamatay si sison sa the netherlands, e di maghahanap naman sila ng bagong sasabihan ng “e nagpapasarap lang sa europa yan e!”. sino kaya?

    hapi nyu yir.

  • Proudpinoy  On January 15, 2009 at 7:04 am

    I want to know more. Have you got any ideas with regards to Sison’s whereabouts and activities today?

  • kapirasongkritika  On January 15, 2009 at 1:33 pm

    Proudpinoy: Alam mo naman kung nasaan siya, hindi ba? Hehe. Aktibidad? Nagsusulat ng maraming pahayag? Hehe. Tagapangulo ng International League of Peoples’ Struggles. Pakitingnan na lang ang website niya. Ingat.

  • AdB  On January 15, 2009 at 3:33 pm

    Re: “Hindi tampok sa isip nila na sa buong kasaysayan ng Pilipinas, sa tuwing nagpapakita ng lakas ang masa sa pagkilos, kasama nito ang Kaliwa.”

    I believe you, the left has always present in the most pivotal moments of Philippine history in the last few decades.

    No less than Joma Sison intimated it to me in a persoal discussion with him as well as one of the party list congressmen (can’t remember his name anymore) during a meeting here where I sit.

  • AdB  On January 15, 2009 at 3:34 pm

    This doesn’t imply a personal judgement on my part on whether the left’s presence in said pivotal moments is good or bad.

  • kapirasongkritika  On January 17, 2009 at 2:22 am

    AdB: Salamat at napagbigyan mo ng panahon na magkomento! Ano nga ang tingin mo, mabuti ba o masama? Syempre, alam mo na ang sagot ko. Hehe.

  • Lyds78  On June 1, 2009 at 2:50 pm

    ang walang malalim na pagsusuri, walang karapatang magsalita!

    Nakaka-highblood talaga ang article na iyun sa PDI, ang kitid!

    Eniweiz…ang pikon talo, hehe!

    Buti na lang di NA ako pikon, hehe

Trackbacks

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: