Abinormal

Bago naging madalas na balita sa rehimeng Arroyo ang pagbansag sa ligal na mga organisasyong progresibo bilang mga “prente” ng Communist Party of the Philippines at New People’s Army gayundin ang paninira sa kanila, sa Forum – isang publikasyon sa Unibersidad ng Pilipinas – ay may lagi nang gumagawa ng ganito. Ang pangalan: Patricio N. Abinales o P. N. Abinales o Jojo Abinales, dating guro sa UP na nagtuturo ngayon sa Kyoto University, Japan.

Gusto niyang palabasing “eksperto” siya sa Kaliwa sa Pilipinas, Marxismo, at mga usapin sa Mindanao – mga laging paksa ng mga sulatin niya. Noong nasa kolehiyo pa, may kolum siya sa Philippine Collegian na ang titulo ay “Abinalysis” – patunay ng walang-kahihiyang pagbibida sa sarili. Bilang dating kaibigan at ka-dorm ni Leandro “Lean” Alejandro, dating pangkalahatang kalihim ng Bagong Alyansang Makabayan na pinaslang noong rehimeng Aquino, nagsimula siyang may simpatya sa Kilusan kahit pa kritikal na rin dito.

Pero noong tumagal, naging magaspang na ang mga atake niya sa huli. May libro siya, ang Fellow Traveler: Essays on Filipino Communism [2001], na koleksyon ng mga banat niya. Bukod sa isang rebyu sa Kasarinlan, gayunman, wala nang gaanong pumansin dito. May isa pa siyang libro, ang Love, Sex and the Filipino Communist [2003] na ibinebenta na ngayon sa National Bookstore nang bagsak-presyo, P100. Bukod sa isang rebyu – sa Kasarinlan pa rin– wala na rin gaanong pumansin dito. Parehong paninira ang mga librong ito sa Kilusan.

May plano ako dating rebyuhin ang unang libro kaya humingi ako sa isang kaibigan. Bakit naman ako bibili? Bilang paghahanda, sinalungguhitan ko ang mga diin ni Abinales at kinomentuhan ang sa tingin ko’y mga mali. Kumusta naman? Nangalay ako! Namula ang mga pahina. Tumatama lang si Abinales kapag sumisipi ng mga pahayag ng iba. Sa dami ng mali sa librong ito, na madali lang naman sanang naiwasan, hindi mo maiwasang isiping produkto ito ng matinding pagkasuklam sa Kilusan, lalo na kay Jose Maria Sison.

Noong bisperas ng pagkakapatalsik sa rehimeng Estrada, may magiting na prediksyon si Abinales: Hindi raw ito mapapatalsik. Magtatagal daw ang krisis pero babalik din sa normal ang mga bagay. Sa halimbawang ito makikita ang dalawang bagay na hadlang kay Abinales na maging obhetibo sa pagsuri: ang kagustuhan niyang laging kumontra at tumuligsa sa Kaliwa at ang pagiging malapit niya sa mga umalis o pinatalsik na dating kasapi ng Kilusan – na ang marami-rami, sa panahong ito, ay nagsisilbi sa rehimeng Estrada.

Ngayon, may kumakalat sa mga e-group na bagong sanaysay niya: “Insurgency Re-examined.” Tama ang susing obserbasyon niya kaugnay ng Kaliwa ngayon sa bansa: Mas masigla ang mga aksyong militar ng NPA kumpara sa mga aksyong masa sa lansangan. Pero mali ang analisis niya kung bakit. Tulad ng dati, “abinormal” ang “abinalysis” niya sa lagay ng Kaliwa sa bansa.

yourtiredyourpooryourhuddledmasses

(1)

Una, hindi totoo na mula sa pagiging malakas noong bago at pagkatapos mapatalsik ng diktadurang Marcos ay humina na ang CPP-NPA dahil sa kilusang pagwawastong inilunsad nito noong simula ng dekada ’90.

Ganito ang nangyari: Totoong malakas ang CPP-NPA noong bago at pagkatapos mapatalsik ng diktadura. Nakaugat ang lakas na ito sa pagtangan sa batayang mga prinsipyo nito noong itinatag. Pero pumasok sa ulo ng ilang lider nito ang lakas na ito at inakala nilang kaya nang magtagumpay ng rebolusyon. Kaalinsabay, pumasok din sa ulo nila ang mga teorya ng pagrerebolusyon na halaw sa anti-imperyalista pero petiburgis na mga pag-aalsa sa Latin America na mabilis ding nabigo at nagsiatras ilang taon pagkatapos. Dahil dito, ginusto at sinikap nilang madaliin ang pagtatagumpay ng rebolusyon.

Dahil sa pagmamadali sa tagumpay – at narito malamang ang ibinibida ni Abinales na pagiging “maparaan” ng mga dating kadre ng Kilusan – ipinatupad ang tinatawag na insureksyunismong lungsod at adbenturismong militar. Bahagi nito ang maiingay na aksyong masa sa kalunsuran at aksyong militar sa kanayunan – na siyang pinupuri ni Abinales. Pangunahing itinulak ito ng mga dating kadreng ipinagtatanggol niya – Romulo Kintanar, Filemon Lagman, Arturo Tabara at maging si Ricardo Reyes, isa sa mga lider ng Akbayan.

Ano ang epekto? Binitawan ang hakbang-hakbang at solidong pag-oorganisa na napakahalaga sa paglakas ng Kilusan simula noong itatag ito. Mas masahol, nag-imbita ang mga hakbanging ito ng matitinding opensiba ng militar. Natalo ang NPA sa maraming labanan at nalustay ang napakaraming masang sumusuporta, kasapi, kadre, rekurso at armas ng CPP-NPA na ipinundar sa maraming taon.

Pinakamasahol, dahil sa paghahanap ng dahilan sa sunud-sunod na pagkatalo ng mga aksyong militar, napalaki nang husto ang banta ng “impiltrasyon” ng militar sa CPP-NPA at inilunsad ang barbarikong mga kampanya para tukuyin at patayin ang mga “ahente” sa loob nito. Isa na rito ang sikat na Kampanyang Ahos sa Mindanao na pinangunahan ni Reyes at pumatay sa daan-daang kasapi’t kadre ng CPP-NPA. (Pamilyar ba sa inyo ang pangalang Nathan Gilbert Quimpo? Laging nagsusulat sa Philippine Daily Inquirer kontra sa CPP-NPA? Hindi niya inaamin, pero responsableng kadre siya sa Mindanao noon.)

Sa tindi ng opensiba ng militar sa Mindanao noon, na hindi kinakaya ng CPP-NPA sa lugar, ginusto ng mga lider nito doon na humingi ng lokalisadong pakikipag-usap na pangkapayapaan sa gobyerno. Sa kilusang masa sa kalunsuran naman, noong pinagdedebatehan sa Senado ang tratado hinggil sa mga base-militar ng US sa bansa noong 1991, iilang libong mamamayan lang ang kumikilos sa lansangan kasama ng mga organisasyong progresibo. Sa harap ito ng isang historikong isyu kung saan naging mahalaga ang papel ng Kaliwa.

Sa madaling salita, bago pa man inilunsad ang kilusang pagwawasto, ramdam at kita na ang pangkalahatang paghina at pagbagsak ng Kilusan na idinulot ng mga pagkakamali noong dekada ’80 na tinawag nang “ultra-kaliwa.”

Noong inilunsad ng Kilusan ang kampanyang tukuyin at punahin ang malalaking pagkakamaling nagawa nito, lumakas ito. Makikita ang paglakas nito simula noong ikalawang hati ng dekada ’90. Kaya nga noong naupo sa poder ang rehimeng Arroyo, itinuring nitong Numero Unong kaaway ang Kilusan at pinawalan nito ang matinding pasistang atake laban sa huli. Kahit si Quimpo, sa isang sulatin noong 2002, ay kumilalang lumalakas ang Kilusan. Ang habol lang niya, nagawa ito ng Kilusan sa pag-abandona sa mga prinsipyong Maoista nito – patunay ng kitid ng pag-unawa niya sa huli. Hindi sila tugma sa suri ni Abinales. Pareho kasi silang upak lang nang upak sa Kilusan.

against-the-masses

(2)

Ikalawa, hindi totoong nagdulot ng paghina ng CPP-NPA ang pagkawala ng mga dating kadre nitong sina Kintanar, Lagman, Tabara at Reyes.

Ipinakita ng paglakas ng Kilusan, na resulta ng kilusang pagwawasto nito, na hindi nakapagpahina rito ang pagpapatalsik sa dating mga kadre nitong hindi na tumatangan sa batayang mga prinsipyo, ayaw tumanggap ng responsibilidad sa malalaking pagkakamali, ayaw magwasto ng mga pagkakamali, lantad na umatake sa Kilusan at gumawa ng malalaking krimen laban sa Kilusan at mga mamamayan – kahit pa tinatawag silang “de-kalibre,” di-dogmatiko at “malikhain” ng isang Abinales. Hindi humina ang Kilusan sa pagpapatalsik sa kanila; sa halip, napigilan ang patuloy na paghina nito.

Noong pinatalsik sila, ipinakita nila ang tunay nilang kulay. Naging hayag ang pagiging Trotskyista at nalantad ang pagbebenta sa mga maralita ni Lagman, nakipagkutsabahan si Tabara sa AFP at mga panginoong maylupa kontra sa NPA, at naging ahente ng militar at nanumpa pang miyembro ng Lakas-NUCD si Kintanar. Sinasabi ring nakikipagtulungan sa militar si Reyes kontra sa NPA. Sila ba ang mga kadreng dapat panghinayangan ng CPP-NPA? Ni hindi na sila kaisa sa prinsipyo, paano pa sila magiging kasapi o kadre? Kung nanatili sila sa Kilusan, mas malamang na ipagpapatuloy nila ang pagsira rito mula sa loob.

hollifield-speaking-to-the-masses

(3)

Ikatlo, hindi napatunayan ni Abinales na mas mahuhusay ang mga personalidad ng Kaliwa noong dekada ’80 kaysa sa mga personalidad ngayon.

Napaka-personalistiko ng pagsuri si Abinales, kahit sa isang Kilusang nagbibigay ng ibayong halaga sa sama-samang pagmumulat, pagkilos at pag-oorganisa ng masa. Kahit sa antas ng personalidad, gayunman, kaduda-duda kung totoo ang kanyang pagsusuri. Tiyak na makikita noong dekada ’80 ang mabubuting katangiang rebolusyunaryo, pero batay sa salaysay ng Kilusan, naglitawan din ang samu’t saring personal na pagkabulok at pag-atras.

Malayo raw ang “sakiting” si Gregorio “Ka Roger” Rosal kumpara kay Kintanar? Bakit sila ipinagkukumpara? Noong kumikilos si Kintanar, kumander siya ng NPA samantalang tagapagsalita ngayon ng CPP si Rosal. Pero narito ang paghahambing: Nananatiling matapat na NPA si Rosal samantalang namatay na ahente ng gobyerno si Kintanar – na kinumpirma mismo ni Gloria Arroyo.

Malayong gaya-gaya si Renato “Nato” Reyes, pangkalahatang kalihim ngayon ng Bayan, kay Lean Alejandro? Nakakapag-ambag ang mga lider-masa sa paglakas ng kilusang masa pero ang susi sa pagsikat ng mga lider-masa ay ang paglakas ng kilusang masa. Sumikat si Lean dahil sa malalaking aksyong masa noong panahon niya, higit sa personal niyang kakayahan. Hindi porke hindi pa kasing-sikat si Nato ay hindi siya mahusay. Kilala kaya ni Abinales si Nato? Napakinggan na kaya niya na magtalumpati si Nato sa mga mobilisasyon – na nakakapagpataas ng balahibo sa ahitasyon? Nabasa na kaya niya ang mga isinulat ni Nato? Ewan ko sa iba, pero sa tingin ko, maihahambing, kung hindi man mas matalas pa, ang mga isinulat ni Nato kumpara sa mga isinulat ni Lean.

Kesyo ang pinakamahusay na gawain sa pakikipagkaisang prente nina Teddy Casiño at Satur Ocampo sa Kongreso ay ang lihim na pakikipagkasundo sa mga panginoong maylupa. Gusto niyang palabasing tunay na maka-magsasaka ang isinusulong na “CARP Extension with Reforms” ng Akbayan at iba pang grupo. Patunay ng pag-atras ng mga dating progresibo na nasa Akbayan ngayon na nagsusulong sila ng programang kinokondena nila noon bilang peke at pabor sa mga panginoong maylupa. Ang talagang bangga sa interes ng mga panginoong maylupa ay ang rebolusyong agraryong isinusulong ng NPA, hindi ang anumang batas na kayang ibigay ng Estado ng mga panginoong maylupa.

Kesyo ang mga yunit ng NPA na “nilikha at pinrotektahan sa madugong internal na pamamaslang noong dekada ’80” ni Kintanar ang siyang nangunguna sa buong bansa ngayon sa mga taktikal na opensiba. Ano ang gustong sabihin ni Abinales? Salamat kay Kintanar para sa mga opensibang ito halos dalawang dekada mula nang mapatalsik siya? Humina ang CPP-NPA sa Mindanao matapos ang adbenturismong militar ni Kintanar. Mismong ang yunit dito ay hindi nagpapasalamat, kundi nangunguna sa pagkondena sa mga krimen niya.

zengfanzhifromthemasses

(4)

Ikaapat, mas masigla ngayon ang mga aksyong militar ng NPA kumpara sa mga pagkilos ng kilusang masa sa kalunsuran hindi lang dahil gusto ng CPP-NPA na magpanatili ng imahe bilang “pinakamalaking banta sa gobyerno.”

Mababasa sa mga dokumento ng CPP-NPA na ang gusto nila, sa yugtong ito ng pakikibaka, ay magsalimbayan ang malalawak na aksyong masa ng kilusang masa sa kalunsuran at ang malalakas na taktikal na opensiba ng NPA sa kanayunan. Sa tingin nila, gayunman, naglilingkod ang dalawa sa kongkretong mga layunin – pagkakamit ng taktikal na ginhawa para sa masa at pagprotesta sa masasamang patakaran sa una, at pagpapahina sa militar at pag-agaw ng mga armas sa ikalawa. Ibig sabihin, hindi ginagawa ang mga ito para lang magpatatag ng imahe – bagamat, totoo, sa paggawa ng mga ito, nagiging pinakamalaking banta ang Kilusan sa Estado.

Natural, gayunman, na may negatibong epekto ang pasistang atake – ang panghaharas, ekstrahudisyal na pagpaslang, at pagdukot sa mga lider at miyembro ng progresibong mga organisasyon, at ang takot na nalilikha ng mga ito – ng rehimeng Arroyo sa hayag na kilusang masa. Siguro, isa ito sa maituturong dahilan kung bakit mas malalaki ang mga aksyong masa sa kalunsuran sa nakaraang mga taon kumpara ngayon. Siguro, isa rin ito sa maituturong dahilan kung bakit mas tampok ngayon ang mga taktikal na opensiba sa kanayunan kumpara sa mga aksyong masa sa kalunsuran.

Pero bago magdiwang si Abinales, ang AFP, at ang mga tagapagtanggol ng sistema, kailangang idiin na nagpapatuloy ang mga aksyong masa sa kalunsuran. Masasabi sigurong napapabagal pa ngayon ng pasistang atake ang pagsulong nito – “pa ngayon” dahil ipinakita na ng kasaysayan na kayang umangkop at lumakas ng Kilusan kahit sa harap ng pinakamapanupil na mga hakbangin ng Estado, noong Batas Militar halimbawa. Pero napapabagal lang, hindi napapatigil. At makabuluhang pahayag na ito: Patunay ng tatag ng Kilusan na hindi ito sumusuko, bagkus ay patuloy na nagsisikap, sa harap ng patraydor na pasistang mga atake ng Estado. Patunay din ito ng posibilidad ng muli at mas malakas na pagsulong nito sa hinaharap.

humbledmasses2

(5)

Ikalima, humihina at umaatras ngayon ang mga organisasyong itinayo ng mga dating kadre ng CPP-NPA noong matapos nilang mapatalsik sa huli.

Ayon kay Abinales, “humihina” ang Kilusan dahil pinatalsik nito noon ang mga kadre nito. Pero kumusta ba ang mga organisasyong itinatag ng mga dating kadreng ito? Humihina sila at umaatras, malayo sa antas ng Kilusan ngayon.

Iyung mga nagyayabang na nagbibigay sila ng importansya sa parlamentaryong pakikibaka, hindi nakikitang mamuno sa malalaking mobilisasyon sa lansangan. “Lumalanding” lang sila sa midya kapag gumagawa ng mga aksyong dramatiko o ma-gimik. Iyun namang mga nagsusulong pa rin ng “armadong pakikibaka,” hindi lumalawak ang teritoryong saklaw, nakikipagkutsabahan sa militar kontra sa NPA, at nakikipagkutsabahan sa mga panginoong maylupa kontra sa masa.

Makikita ang paghina ng mga organisasyong ito maging sa mga personalidad nila. Sa kabila ng ipinagmamalaking lakas ng Akbayan, si Risa Hontiveros-Baraquel ang kongresista nito – isang sosyal-demokratang ni hindi tumampok sa kahit anong pakikibakang masa sa nakaraan at minsan pang umupo bilang kinatawan ng gobyerno sa usapang pangkapayapaan sa National Democratic Front. Kahit anong pagpapapansin – tampok ang paglahok sa pagkilos sa Manila Peninsula ni Sen. Antonio Trillanes IV, na palpak ang pagkakaplano – hindi pumapatok sa midya o madla sina Atty. Argee Guevara at Atty. JV Bautista ng Sanlakas. Bihira ring lumabas sa midya si Rep. Renato Magtubo ng Partido ng Manggagawa – at hindi lang siguro dahil sa dating ng apelyido niya.

Sina Joel Rocamora at Mon Casiple, pana-panahong lumalabas sa midya bilang mga “manunuring pampulitika,” hindi bilang mga teorista o tagapagsalita ng mga kilusang masa. Tila mas komportable sila sa mga institusyon at NGO na nabubuhay sa suporta ng mga dayuhang funding agency at hindi lubog sa kahit anong kilusang masa. Si Quimpo ay matagal nang nagbubuhay-akademiko sa ibang bansa at minsang nalalathala, kapag bumubukas ang masmidya sa mga banat niya sa Kaliwa. Si Reyes, siya na mismo ang sumigaw noon sa Kongreso para sa ekstensyon ng CARP – patunay ng kaliitan o kawalan ng baseng masa.

Naalala ko tuloy ang paglalarawan ni Ka Barry (aka Quimpo) sa tunggalian sa loob ng Kilusan noong maagang bahagi ng dekada ’90. Nasa isang banda, aniya, ang bagamat malakas ay unti-unti nang humihina dahil sa dogma nito (ang CPP diumano). Sa kabilang banda, aniya, ang bagamat mahina ay unti-unti nang lumalakas dahil sa bagong mga prinsipyo (ang mga pinatalsik sa CPP). Mahigit 15 taon matapos, walang patunay na tama ang mga prediksyon niya.

cute-communism

(6)

Batay sa mga nabasa kong sulatin niya, hindi kalabisang sabihing magandang halimbawa ang huling sanaysay ni Abinales ng mababang kalidad at magaspang na atake ng napakaraming sulatin niya kontra sa Kilusan. Kung hahalaw nga sa isang kritiko, dalawang milya ang saklaw – at minsan, pati haba – ng mga sulatin ni Abinales tungkol sa Kaliwa, pero dalawang pulgada lang ang lalim.

Hindi siguro pinapaniwalaan ng mga gumagawa ng mga taktika at estratehiya na kontra sa rebolusyon ang mga isinusulat ni Abinales – dahil puro pang-aasar ito at hindi kumikilala sa kalakasan ng Kilusan, kahit mayroong dapat kilalanin. Pero nakikinabang sila sa gamit ng mga sanaysay niya: Ang panatilihing payapa ang konsensya ng mga nasa panggitnang uri na “kritikal” sa gobyerno at sa pagiging “kritikal” din sa Kaliwa ay walang magawa kundi magdeklarang gusto ring baguhin ang naghaharing sistema sa bansa – habang sa aktwal ay mabuting mga mamamayan ng mapanupil at mapagsamantalang neo-kolonyal na Estado.

Dahil pag-atake sa Kilusan ang palaging laman ng mga sulatin niya, na napakahalaga sa pagpapanatili ng katayuang akademiko niya, hindi kalabisang sabihing pinagkakakitaan ni Abinales ang pagtuligsa sa Kilusan. At kumita na nga siya. Masarap ang buhay niya: Nagtuturo at may posisyon sa isang unibersidad sa Japan, nakakadalaw sa Pilipinas kapag gusto. Mula sa ganitong buhay niya isinusulat ang mga tuligsa sa Kilusang ayaw niyang magtagumpay.

Pero ibang bagay pa kung bibigyang-halaga ang mga sulatin niya ng mga Pinoy na intelektwal, kabataan at mamamayan sa hinaharap. “Pinakamahusay na mauunawaan ang unggoy,” ayon kay Bertolt Brecht, Marxistang Aleman, “mula sa tao.” Mula sa isang lipunang karapat-dapat sa tao, paano kaya babalikang-tanaw ang mga isinulat ni Abinales? Katulad ng mga pagsisikap ng unggoy na unawain ang tao? Malapit na siguro ang ganoon, pero insulto iyun sa unggoy.

01 Pebrero 2009

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Comments

  • E.P.  On February 3, 2009 at 4:10 am

    “Ang panatilihing payapa ang konsensya ng mga nasa panggitnang uri na “kritikal” sa gobyerno at sa pagiging “kritikal” din sa Kaliwa ay walang magawa kundi magdeklarang gusto ring baguhin ang naghaharing sistema sa bansa – habang sa aktwal ay mabuting mga mamamayan ng mapanupil at mapagsamantalang neo-kolonyal na Estado.”

    ang daming ganito sa cyberspace. Kunwari’y third force, o di kaya’y pa-avant garde ang suri at tindig pero ang totoo same ol’ shit lang ang binubulas – different assholes nga lang.

    p.s. salamat sa sagot dun sa isang tanong. mas get ko na.

  • Marius Carlos Jr.  On February 4, 2009 at 5:41 pm

    I agree. “Third force” kunwari na humuhugot ng intelektwal na pwersa kung saan- yun pala, wala naman talagang balak na gawin kundi magpasikat. Mga nangangarap na mababago ang kalagayan ng bansa kahit na wala man lamang simpatya sa mga tunay na kumikilos para sa kalayaan ng bansa mula sa neokolonyalismo ng US.

  • kapirasongkritika  On February 6, 2009 at 10:41 am

    @E.P.: Natumbok mo as usual. Hehe. Ihahabol ko, pero makukuha naman ng mga nakakaalam ang koneksyon. True, different assholes. Hehe. Pero mayroon ding makabuluhan, ha.

    @Marius Carlos Jr.: Nakakalungkot, ano? Sa isang banda, sana mahikayat sila mula sa mga puntong sinasabi nila. Baka kailangan ding ipakilala pa sa kanila ang mga taong ito. Salamat!

  • E.P  On February 6, 2009 at 11:14 pm

    yep, meron ngang makabuluhan – sa parametrong itinakda ng naghahari. hehe. sabi nga sa lean ze muzikal, ‘doon sa mundo ng mga gutom, duon tayo mag-diskusyon.’ (parang ilang beses ko na itong nasipi. hehe) baka gulantangin sila (at ako na rin) ng mga ideyang pilit nilang (kong) itinatabi at itinatapon.

    nabasa ko na nga pala tong si abinales, yung on sex eklat nya. in fairness, interesante’t nakakatawa (pero di nakakatuwa). naisip ko lang nun, baka di pa nakapag-ORS. (mabangis din eh noh? bago pa mauso yang rep health bill, may ORS na. hehe.)

  • kapirasongkritika  On February 8, 2009 at 11:44 am

    Mayroon nga. Ikaw naman. Hehe. Maganda ang siping iyan, ah. Mahalaga ang papel diyan ni Gary Granada na kontrobersyal ngayon, hindi ba?

    Naiinis ako kapag binabasa ko siya, sa totoo lang. Hehe. Parang talagang gusto niyang baluktutin ang mga bagay-bagay. Kahit sa pamantayang pang-scholar, hindi papasa.

    Hindi naman masyado explicit ang ORS sa reproductive health, tama ba? I mean hindi masyado masaklaw ang sinabi. Pero mayroon talagang “pagpipigil sa panggigigil.” Baka iyan ang aking Valentine’s Day post. Hehe.

  • mercy  On February 8, 2009 at 1:24 pm

    hindi ko matandaan kung sino, pero may nagbanggit sa akin na may bagong artikulo nga raw si abinales. ang highlight ng kwento niya ay ang pagkukumpara nga nito kay lean at nato. pareho kaming napasabing aabangan namin ang sagot ni teo. tyak yun.

    marami pa pala siyang sinulat bukod sa lean-nato comparison. at mas nakakagalit dahil puro walang katotohanan. sa panahon ng krisis, kung saan malapit ang taumbayan sa rebolusyon, gumagawa ang estado at mga ka-tandem nitong tulad ni Abinales, ng mga pamamaraan para ilayo ang mamamayan sa rebolusyonaryong kilusan.

    kumbaga magpalabas ng kung anu-anong kasinungalingan para mawalan ng tiwala ang masa sa rebolusyon. yung gaya-gaya si nato na linya ay bahagi ng paninira nila sa mga tumatayong lider ng kilusang masa. ika nga sirain natin ang mga lider para maturn-off ang mga tao at ilayo sila sa mga pagkilos para sa pagbabago.

    pero ang ultimate turn-off sa masa ngayon ay ang mga nasa gobyerno ngayong walang magawa sa krisis. ang kawalan nito ng malasakit sa taumbayan ang pinakaepektibong nakakapagpalapit sa masa sa rebolusyon at sa kilusan.

  • LEI  On February 8, 2009 at 6:20 pm

    pacomment.

    kadiring kausapin yung mga ganun. Pa-intellectual na hindi mawari na walang maayos na pagtanaw sa kilusan.
    parang nakikipag-usap ka sa contrast.
    sa pagbabasa naman, kahit anong galing ng pagsulat, pag paninira lamang at walang linya, wala rin.
    kaya idol ka naman TEO!
    woooh!!

  • krguda  On February 8, 2009 at 11:45 pm

    Palagay ko, parating binibira ni Abinales ang Kaliwa dahil ito ang may pinakaseryosong banta sa kanyang karera bilang pa-irreverent na pundit (Sa pagkakaalala ko, “Heresies” ang pamagat ng kolum niya sa UP Forum, kung saan bilang sagot niya sa kritisismo namin sa Collegian sa libro ni Bobby Garcia ay tinawag niya kaming “Baby Stalinists”). Sa paglakas ng mga kritikal na boses ng Kaliwa sa hayag na pulitika ng bansa, nanganganib mawalan ng relevance, (at karera) si Abinales. Kaya unang una niyang sisiraan ang Kaliwa, tapos saka magpiprisinta ng kanyang analisis sa pulitika. Pero panis, luma, at kadalasan pa’y mintis sa target ang mga suri niya sa pulitika. Galit na galit siya sa Kaliwa, magmula pa kay Amante Jimenez na nakasagutan niya noon sa Collegian (1991 ata). Kaya kung mapapansin ng mga katunggali niya, walang kuwentang kadebate itong si Abinales. Puro hasty generalizations at ad hominems ang mga argumento. Ang masama pa, dishonest sa paggamit ng datos.

    Ngapala, Teo, parang di naman ata nagkakolum si Abinales sa Collegian — yung serye ng sagutan nila ni Jimenez, pinamagatan lang ng mga editor ng Kule noon na “Abinalysis” — pakutyang tawag sa pabibong postura niya.

  • Eric  On February 9, 2009 at 12:45 am

    Semantic critique lang:
    “Mahigit 15 taon matapos, walang patunay na tama ang mga prediksyon niya.”

    Bakit di pa diretsuhin na mahigit 15 taon, makikitang MALI ang prediksyon nya”, or something similar?

  • glen  On February 9, 2009 at 11:05 am

    Meron pa ata ako nung issue sa Sinag na inexpose mo rin ang pagkukunwari ni Abinales na “expert” sa mga goings-on sa kilusan dahil sa kanyang mga “analysis from the inside” na sinasabi. Hanapin ko. Hehe!

  • E.P  On February 9, 2009 at 11:14 pm

    pagpipigil sa panggigigil.

    aylabdat!

    anyway, abangan ko yang v-day post mo.

  • Kontras  On February 10, 2009 at 4:16 am

    Nagsimula ang “Abinalysis” mga 1984 o 1965 o 1986, or later. basta 80’s. Hindi ko maalala kung Abinalysis na talaga ang title nun una pa man. Basta kung naaalala ko, laging tungkol sa student Left sa UP (Samasa).Kung naaalala ko nang tama hindi naman masyadong todo ang paghataw sa ND student activists, parang pa ‘analyst’ mode, pero it became increasingly critical, I think. Ang naalala ko lang ay nagkokoro siya at ng mga “independent socialists” which eventually became ISA (ang tatay ng mga present-day liberal pluralists in campus) sa pag-puna sa SAMASA for being rigid, dogmatic, you know, your run of the mill liberal curse words. I think Abinales became ISA’s adviser. Kelan ba ang ISA, 1984, 1987? Basta I think it preceded the Orange Samasa of 1986. Did it? Hindi ko na alam. 1987 yata.

  • kapirasongkritika  On February 10, 2009 at 10:00 am

    Wow! Ang daming response! Maraming salamat!

    @Mercy: Ikaw ba si Sr. Mercy Biglang-awa? Hehe. Naalala ko dati, may niloloko kaming ganoon. Salamat! Nakakatuwa namang magsulat kapag may mga abangers. Hehe. True: Asahan nating sa pagtindi ng krisis, talagang titindi ang paglilihis ng gobyerno sa mga mamamayan mula sa landas ng rebolusyon. Siguro’y sa posturang pseudo-progresibo ngayon.

    @Lei: Nakakainis, ano? Pa-intelektwal. Hehe. Ayos lang sana kung may kabuluhan at patulong, kaya lang hindi.

    @KR Guda: Hi there, baby Stalinist! Ang hindi niya alam, hindi na baby ang mga Stalinist! Hehe. Then again, baka nga sumikat pa si Abinales sa paglakas ng Kilusan. Baka later on ay pondohan pa ng imperyalismo iyan kapag nagtagumpay ang rebolusyon — palabasing progresibong tinig na tutol sa rebolusyon sa Pinas. True! Dishonest sa paggamit ng datos — talagang biased, walang pagpapanggap! Salamat sa paglilinaw ng datos! Journalist ka talaga! Hehe. Huy, di ba, sabi mo dati, may sagutan kayo sa blog mo ni Abinales? Comment ka naman ulit tapos ilagay mo ang link, para mabasa rin ng iba! Salamat in advance!

    @Eric: Don’t you just hate it when people try to soften their critique by saying that theirs is just a critique on semantics? Hehe. Pero sa pagkakataong ito, semantics nga. Well… Hard sell na kasi ang entri, so sinubukan ko namang mag-make kabig sa mga kaibigan natin sa kabila by finding a formulation that is closer to the empirical. Empirisista kasi sila eh. Hehe.

    @Glen: Sinag? This is the first time na nagsulat ako tungkol sa kanya, though narinig kong marami nang bumanat sa kanya. E-mail mo na lang sa akin kung mayroon, para mailagay natin bilang page ng blog na ito, para kumpleto na ang rekord ng mamang ito. Salamat!

    @E.P: Galing kay Abinales ang praseng iyan! Hehe. Nahihirapan nga ako sa entri — baka sabihin autobiographical! Hehe.

    @Kontras: Wow! Akala ko, bata ka pa. Hehe. O nabasa mo rin? Independent socialists ba ang mga nagtatag ng ISA? Hindi ba mga fratmen lang? Hehe. True, I like that: “your run of the mill liberal curse words.” Hehe. Talaga, naging adviser pa ng ISA ang mokong? Talagang maka-kontra lang! Hehe.

  • krguda  On February 12, 2009 at 3:23 pm

    Sige na nga, aaminin ko na.

    Aktwali, nag-email ako sa kanya gamit ang email address na iba ang pangalan. Doon kami nagsagutan, mga tatlong palitan din yun ng email. Sabi niya, duwag daw ako dahil di ko pinapangalanan ang sarili ko. Maaari ngang duwag, pero nag-alala lang kasi ako na i-demonize niya sa mga kolum niya tulad ng ginagawa niya sa mga nakakatunggali niya. Remember, may kakilala tayong nagsulat ng contrib na essay sa Kule na tinawag niyang “clown” (tama ba?). Tapos yung “Baby Stalinists.” Kaya di na ako nagpakilala sa kanya. Pero, heto, baka mabasa niya, at makilala na niya after all these years kung sino yung nambuwiset sa kanya ng mga email. Hehe.

    Unfortunately, hindi ko na uli nabuksan yung email account na yun after ng sagutan. Hindi ko na-save ang mga mensahe.

    Pero sa alala ko, parang sinabi niya na sa tindi ng banat sa kanya ng mga “baby Stalinist” natatakot siyang matulad sa mga nili-liquidate daw ng NPA. Hehe. Grabe talaga ang pagpapa-importante sa sarili.

  • kapirasongkritika  On February 13, 2009 at 6:37 am

    Ay, sorry. Nabisto tuloy. Hehe. Hindi natatakot iyon. Alam niya ang totoo. Gusto lang niyang mag-drama. Kahit nga iyung sina Walden Bello at Etta Rosales, dapat natatauhan na ngayon na hindi hitlist ang pinagwalaan nila dati. Naku, kung banatan ka noon, isang malaking karangalan. Hehe.

  • guiller  On February 15, 2009 at 3:30 am

    lumelevel eto sa isinulat ng isang kaibigan na abinales: the anti-left. hehehehe. isang malaking bragadoccio check sa iyo. korek, sabi nga ng isang kaibigan din na nakabsa ng pagpipigil sa panggigil, distortion nga ng mga datos itong si abinales. siya kasi, di nagpigil sa panggigigil sa kaliwa.

    para ito yung tiglao mode, na it’s time to examine the alternative mode, na isa naman talagang statement to say that there’s no alternative to the status quo. ganun, siya. hindi ito kiritisismo, upak ito.

    biased naman talaga di ba ang lahat, pero sabi nga ni lenin, para kanino? malinaw naman kung para kanino ang biased ng reb, o ng kilusan fo that matter. may ilang pagkakamali, pero hindi ibig sabihin nun hindi na ito para sa masa. nalala ko ang isang essay nung hayskul, ang title ay the quest for relevance. siguro iniisip ni abinales relevant pa siya.

  • kapirasongkritika  On February 17, 2009 at 9:55 am

    Mukha ngang marami nang nag-expose dito kay Abinales, Guiller. Kabwisit naman talaga. Hehe. True, talagang hindi nagpipigil. Sinasabi niya dito na humina ang Kaliwa dahil sa kilusang pagwawasto pero kinilala naman niya minsan — sa isang sulatin tungkol sa “hitlist” na sinasabi nina Etta Rosales dati — na lumakas naman.

    Ano iyang Tiglao article? Maganda ba? Hehe.

    Parang reiterated in a way ni Zizek ang sinabi mo, ano? Ingat lagi!

  • Kontras  On February 18, 2009 at 6:20 am

    Eh ano naman kung may hitlist? Is it not an indication of a willingness to go to the end, even to the point of suspending our liberal-humanist sensibilities? It’s not like I’ll shoot you down for fun. It’s not like I won’t be consumed by remorse. Ehdi plead for your life na lang!!

  • kapirasongkritika  On February 20, 2009 at 7:17 am

    Ikaw, Kontras, ha. Dirty ang mga thoughts mo. Hehe. Syempre, hindi naman for fun, pero dapat may basis din talaga. Iyun naman yata ang punto ng mga tao sa pagtuligsa sa hitlist. Hehe. At hindi naman hiningi kina Etta Rosales na mag-plead for their life. Ang hiningi lang: Huwag silang praning. Ingat!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: